کتاب “غریزه جنسی و سرکوبی آن در جوامع ابتدایی” کتابی است که توسط برونیسلاو مالینوفسکی انسان‌شناس در سال ۱۹۲۷ منتشر شد. این کتاب کمک مهمی به روانکاوی کرده است . مالینوفسکی اذعان داشت که این یک «جنون محبوب آن روز» بود. این کتاب به چهار بخش تقسیم شده است. در قسمت اول (تشکیل یک مجتمع)، مالینوفسکی مسائل مربوط به تمایلات جنسی دوران کودکی را از طریق بلوغ و نقش های مادری بیان می کند. در قسمت دوم (آینه سنت) اسطوره و تابو مربوط به پویایی خانواده را بررسی می کند. در بخش سوم (روانکاوی و انسان‌شناسی)، او شکاف بین این دو رشته را بررسی می‌کند و به نقشی که ممکن است جنایت‌کشی به‌عنوان شالوده فرهنگ داشته باشد، می‌نگرد. در بخش چهارم (غریزه و فرهنگ)، او بررسی می‌کند که چگونه انسان‌ها از غرایز حیوانی به جامعه سازمان‌یافته گذار کردند و خانواده را «مهد فرهنگ نوپا» قرار دادند. او توضیح می دهد که چگونه تابوهایی که در یک جامعه ایجاد می شوند باید از طریق اقتدار و سرکوب اجرا شوند.مطالعات مالینوفسکی درباره ساکنان جزیره تروبریاند، پیشنهاد فرویدی را مبنی بر اینکه رشد روانی-جنسی (مثلا عقده ادیپ) جهانی است، به چالش کشید. مالینوفسکی گزارش داد که پسرها در خواب عموهای ترسناک می‌دیدند، نه پدران محبوبشان، بنابراین قدرت – نه حسادت جنسی – منشأ تضاد ادیپی در چنین جوامع غیرغربی است.