این نمایشنامه روایتی آزاد از آخرین شب زندگی والتر بنیامین که از فلاسفه ی آلمانی و متفاوت قرن بیستم است دارد. نویسنده با ورود در دل تاریخ و مرور زندگی بنیامین به بررسی اندیشه او می پردازد و او را به شکلی نه کاملا مستند تصویرگر می شود. بنیامین در حالی که برای بررسی مقاله اش به منظور کسب صلاحیت کرسی دانشگاه مشغول مصاحبه است، ناگاه به پانزده سال بعد پرتاب می شود، به هنگامی که مصاحبه گر به فرمانده گشتاپو مبدل شده است و او را که هم آلمانی، هم یهودی و هم کمونیست است به سرنوشتی تلخ بیم می دهد. او در حالی که قرار است آخرین شب پیش از تحویل داده شدن به گشتاپو را سپری کند به گذشته خود می رود. در این نمایش ارتباط میان بنیامین با برشت و همینطور ارتباط بنیامین با آسیه لاسیس بازیگر روسی و معشوق او از محورهای مهم است. آسیه چهره ای دوگانه دارد. یکی از این زن ها در واقع هانا آرنت، دوست بنیامین است که بنیامین به دلیل اغتشاش ذهنی او را با آسیه اشتباه می گیرد. استاد اتو که استاد راهنما دانشگاه، بنیامین است در زمان نازیسم یکی از منتقدان و مفتشان بنیامین می شود. در این اثر دیدگاه های والتر بنیامین در گفتگوها و با قرار گرفتن در موقعیت های دراماتیک بیان می شود تا در نهایت امر وجهه ای از مرگ سقراط را نیز به یاد بیاوریم.