دولت یک ادّعاست و همزمان، قدرت تحقق این ادّعا. بخش نخست کتاب حاضر، پس از مروری بر چگونگی عملکرد مراکز قدرت سیاسی پیش از برآمدن دولت ها، اوّل به نقد و بررسی نظریه های مارکس و وبر می پردازد و سپس نوبت به ارزیابی انتقادی سایر نظریه هایی می رسد که وجه مشترک همگی شان، تلاش برای پاسخ به چند پرسش مشترک است: اینکه چرا دولت ها تا پیش از قرن شانزدهم نتوانستند قدرت کافی برای اعمال حاکمیت بر مردم و سرزمین هایی که بر آنها ادّعای حاکمیت داشتند گرد آورند؟ و اینکه پس از آن، چگونه و به واسطهٔ اقدامات کدام گروه های مختلف اجتماعی بود که دولت ها توانستند از عهدهٔ چنین کاری بر آیند؟ بر پایهٔ یافته های این بخش اوّل است که بخش دوّم کتاب، به بررسی تأثیر مهم ترین وقایع سیاسی و اقتصادی و اجتماعی جهانی بر قدرت دولت ها می پردازد: اینکه انقلاب ها، استعمارزدایی، جنگ ها، جهانی شدن اقتصاد، مداخلات تام گرایانه در فرهنگ و اقتصاد و دست آخر مقرّرات زدایی هایی که تحت عنوان نئولیبرالیسم بر بخش مهمی از کشورها حاکم شدند، چه تبعاتی برای قدرت دولت و در نتیجه جایگاه آنها در پی داشته اند