برگشت و دوباره به پشت سر نگاه کرد. کاویار با فاصله کمی کنار آزالیا ایستاده و حرف می زد. عرفان هم بی خیال و سوت زنان چمدانها را داخل اتومبیل می گذاشت.
از اینکه آنها بی توجه به حال و روز او، به کارشان ادامه می دادند لجش گرفت و بیشتر از آن از کاویار که کوتاه نمی آمد. صحبتهایشان طولانی شده بود و حتی فراموش کرده بود برای پنهان شدن او درپشت صندوق عقب، زمان را ازدست می دهند…