با پیروی از اصل اصلی پدیدارشناسی به عنوان بازگشت “به خود چیزها”، کتاب مصائب بدن (پدیدار شناسی مریضی بیماری و ناخوشی) به پدیده ها و آفت های بدنی توجه می کند و آنها را از سه دیدگاه مختلف بررسی می کند: از جامعه به طور کلی که آنها را به عنوان “بیماری” تعبیر می کند، از حرفه های پزشکی که آنها را به “بیماری” و از خود بیماران که آنها را به “مرض” تعبیر می کنند. نویسندگان با استفاده از تمایز اساسی در پدیدارشناسی آلمانی بین دو حس بدن – بدن مادی قابل سنجش (Ksrper) و بدن زنده (Leib) – راه هایی را بررسی می کنند که در آنها بیماری از نظر اجتماعی و تاریخی تجربه و ساخته می شوند. آنها برای اثبات ادعای خود، از نمونه های متعددی از رشته ها و فرهنگ ها و همچنین تعدادی از موارد از تاریخ اروپا-آمریکایی استفاده می کنند. هدف این است که مفروضات بدیهی را که ممکن است خوانندگان در مورد مشکلات بدن داشته باشند، نادیده بگیریم. اینها مفروضاتی هستند که به طور گسترده توسط متخصصان پزشکی و مرتبط با آن، علاوه بر بسیاری از جامعه شناسان و فیلسوفان سلامت و بیماری، مورد استفاده قرار می گیرند. برای این منظور، کتاب مصائب بدن (پدیدار شناسی مریضی بیماری و ناخوشی) صرفا پیش داوری های جریان اصلی زیست پزشکی را تجزیه نمی کند. همچنین به طور سازنده اشکال انسانی تر و هنرمندانه تر درمان را متصور است.