بخند که میزنی،
شعرها بر زبانم جاری می‌شوند،
زیباییات در تاریکی کوچه ات در تاریکی کوچه‌مان چراغ‌ها را روشن میکند،
و گندم‌های زنگ های زنگ‌زدهی صحرا را رنگ طلایی میزند،
و آواز خوش پرنده‌های کوچ کرده را به این سرزمین بازمی‌گرداند.