کتاب «معنا به مثابه تجربه زیسته» نوشته ی مرتضی بابک معین، سعی دارد ضمن تاکید بر آرا و اندیشه های لاندوفسکی، و بسط و توضیح ابعاد گمشده ی معنا که تا ظهور نشانه شناسی نوین با دورنمای پدیدارشناختی خاموش باقی مانده بود، جنبه های متفاوت نشانه شناسی کلاسیک و خصوصا نظام روایی برنامه مدار را به چالش کشد، همچنین به تفصیل به شرح و تفسیر نظام معنایی مبتنی بر «تطبیق» که در واقع هسته ی مرکزی اندیشه ی لاندوفسکی به حساب می آید، بپردازد.