این کتاب از آثار دائره المعارفی تصوف که ظاهرا میان سال های 695 725 هجری به نگارش درآمده است به وسیله سیدمحمد نجاری. در این کتاب نکته های عصری در زمینه آداب صوفیه و پسندهای آنان کم نیست؛ افزون بر این مطالب، مطالبی اجتماعی نیز در این کتاب آمده که قابل توجه است. مصحح درباره این کتاب می گوید: «تا آنجا که من بنده جسته ام، رساله ای مختصر به زبان چونان مناهج الطالبین با این همه شواهد از آیات قرآنی و احادیث نبوی ندیده ام».