از متن کتاب:

روزگاری نزهت السلطنه بودم، از تیر و طایفه قجر، آقاجانم اصرار داشت نامم را کامل بخوانند. نه به خاطر خط و ربطمان با نسلی که به شاهان می رسید، که درباره بدیع همین قدر حساس بود؛ بدیع السلطنه! انگار با آن لقب سنگین پشت اسم مان، نازدانگی ما را جار میزد!