“ناز بالش” اثری است جذاب به قلم “هوشنگ مرادی کرمانی” که در آن داستانی سرگرم کننده را برای مخاطب تعریف می کند. قصه از جایی آغاز می شود که یک مرد ملبس به لباسی عجیب و غریب، جنب پیاده روی شهرکی که پیش تر روستا بوده، روی یک “ناز بالش” قرمز رنگ، چند تخم کدوتنبل قرار داده و آن ها را دانه ای هزار تومان می فروشد.نخستین فردی که از او خرید می کند، مردی است به اسم آقا ماشاءالله و خانواده ی وی از شخصیت های فرعی داستان “ناز بالش” به حساب می آیند. شخصیت هایی که همه به نوعی با هم در ارتباط هستند و در شهرکی که قبلا شهر عدس کار خوانده می شد و حالا به آن شهرک آرزوها می گویند، دور هم گرد آمده اند تا داستان ساعت بزرگ شهر را شکل دهند. پس زمینه ی طنز داستان، باعث شده تا وقایع قصه بدون مشکل و دردسر رخ بدهند و شخصیت ها با ایفای نقش در ماجراهای جذاب و سرگرم کننده، با یکدیگر در ارتباط باشند. “هوشنگ مرادی کرمانی” مراوده های اجتماعی در داستان “ناز بالش” را به شکلی مفرح و جالب توجه ارائه کرده و اغراق هایی که در این مراودات به کار رفته، بر جنبه ی طنز آن افزوده است. این داستان فانتزی که طنزهای موقعیت آن، خصیصه ی چشمگیر و درخشانش می باشد، کوشش انسان های عادی برای رسیدن به هدف هایشان در زندگی را بیان می کند و در لایه های عمیق تر قصه، نگاه انتقادی “هوشنگ مرادی کرمانی” به موارد اجتماعی مختلف، به چشم می خورد.