نقطه‌ نمی‌فهمد چرا همیشه باید آخر جمله منتظر بماند. انتظار امانش را بریده. می‌خواهد انتخاب کند، می‌خواهد چیز دیگری باشد و می‌خواهد سرنوشتش دست خودش باشد اما احساسات و افکارش برای خودش معماست. پس به دوردست‌ها سفر می‌کند و نقش‌های مختلفی را برای خودش تصور می‌کند، در جهان انتزاعی غرق می‌شود و با دیدن چیزهایی ساده چشم‌اندازهای جدیدی کشف می‌کند…