از زمانی که خانم مورفی در مورد محاکمه‌های جادوگرانی که قرن‌ها پیش درست در جونیپر اتفاق افتاد، به ما گفت، نمی‌توانم به آنها فکر نکنم. آن افراد جادوگر نبودند. آنها مثل من بودند. متفاوت مثل من. من اوتیستیک هستم. من چیزهایی می بینم که دیگران نمی بینند. صداهایی می شنوم که می توانند نادیده بگیرند. و گاهی اوقات همه چیز را به یکباره حس می کنم. من به جادوگران فکر می کنم، بدون اینکه کسی به جای آنها صحبت کند. همه در شهر کوچک ما نمی فهمند. اما اگر به تلاش ادامه دهم، شاید کسی این کار را بکند. من نمی گذارم جادوگران فراموش شوند. زیرا داستان آنها چیزهای بیشتری دارد. درست مثل اینکه چیزهای بیشتری برای من وجود دارد.

ال مک نیکول، نویسنده برنده جوایز در کتاب نوعی جرقه اولین کار روشنگرانه و تکان دهنده ای را درباره محاکمه جادوگران اروپایی و دختری ارائه می دهد که حاضر نیست در مبارزه برای آنچه درست می داند تسلیم شود.