کلاشینکف ها را روی دوشمان می اندازیم و کلاه های کاموایی را تا روی گردن پایین می آوریم. حالا فقط چشم هایمان بیرون است. وقتی راه می رویم چکمه هایمان تا نصفه داخل برف می رود. از کنار واحدها و گردان ها که رد می شویم اسم شب را می گوییم.این رمان حاصل تجارب نویسنده در جبهه های جنگ عراق با ایران است.