چشمان پوست کتابی است درباره معماری و فلسفه معماری که به بررسی هر دو مسئله از دریچه فلسفه ی پدیدارشناسی می پردازد. کتاب شامل دو بخش کلی می شود. در بخش نخست، پالاسما سیری تحلیلی -تاریخی از حواس به دست می دهد و در طی آن دست به نقدی دامنه دار از استیلای کلان نگره های بینایی محوری، ذهن گرایی کانتی و دوپاره انگاری دکارتی در سنت فلسفه ی غرب می زند. او همچنین با نگاهی آسیب شناختی به ویژگی های غالب در هر دو پدیده ی مدرنیته و پسامدرنیته به طور عام، و در ارتباط با معماری به طور خاص، می کوشد تا بنیانهای یک معماری حس بنیاد، تن محور و انسان گرا را طرح ریزی کند. در بخش دوم، او با تمرکز موردی بر حواس و رابطه میان آنها، می کوشد تا ذات چند حسی و بافت مند هریک از حواس و همچنین درهم تنیدگی و همپوشانی های ساختاری آنها را به روشنی نشان دهد. افزون بر نکات برشمرده، آنچه چشمان پوست را کتابی منحصر به فرد می سازد، تخیل قدرتمند پالاسما و نگاه شاعرانه ی اوست که با بهره گرفتن از تجربه خود به عنوان معماری حرفه ای، و همچنین گنجاندن متن هایی مثال زدنی از آثار ادبی به بحث های کتاب غنا و چند بعدیتی چشمگیر بخشیده است.