چشم انتظار در خاک رفتگان در واقع جلد سوم از سه گانه “موز” آستوریاس است. موضوع این سه گانه نفوذ شرکت های بزرگ چند ملیتی به آمریکای لاتین است چشم انتظار در خاک رفتگان حماسه ای است از سلب مالکیت و شکست جهان سوم توسط سرمایه داری آمریکا. داستان مبارزه ی مردم و کارگران گواتلاما با شرکت موز. شرکتی آمریکایی که کار نکردن برایش امکان ندارد. اگر رمانی که این سه گانه را افتتاح کرد روایت درگیری کارگران کوچک به رهبری یک آمریکایی علیه شرکت بزرگ بین المللی بود و جلد دوم دخالت های اقتصاد خارجی در منابع کشور را تقبیح و محکوم می کرد چشم انتظار به خاک رفتگان بازگو کننده ی پایان مبارزات و تشکیل اعتصابی عمومی است که به کارگران شرکت موز اجازه می دهد تا شرایط خود را به شرکت تحمیل کنند. کاری که که امنیت برقراری یک دیکتاتوری طولانی را تهدید می کند. خشونت در این رمان که پایانی برای سه گانه است به حداکثر خودش می رسد به آن ابعادی حماسی می بخشد. قهرمانان این داستان مردمی هستند در مبارزه با ظلم. افسانه بومی قدیمی ای وجود دارد که مطابق آن ،کسانی که دفن شده اند با چشمان باز در گور منتظر اجرای عدالت می مانند و تا زمانی که عدالت برقرار نشود چشمان آنها بسته نمی شود.، این افسانه با با وقایع داستان و پلات درهم تنیده شده است و پیشینه اسطوره ای و عناصر شاعرانه به روایت می افزاید. چشم انتظار در خاک رفتگان، این رمان سیاسی ، نثر استادانه ی آن، که در آن طراوت گفتار مردمی با درخشش وراثت از سنت مدرنیستی و نوآوری های فنی آوانگارد همراه است ، نشان می دهد که این نویسنده ی برنده ی جایزه نوبل 1967 نویسنده ای بود بسیار متعهد به واقعیت اجتماعی – سیاسی کشور شما با بالاترین خواسته های هنری.