بحران باب روز بود: بحران خانواده، بحران عشق، بحران روابط مشترک. حتی اظهار عشق هم می توانست یک عمل ابلهانه بورژوایی باشد وباعث اختتاق جنسی بشود. اما مهمتر ازهمه بحران ایدئولوژیک بود، یا به قول آلبا ، دنیا نباید دیگر آن طوری بگردد که تا به حالا گردیده است. و این موضوعی بود که آلبا پیرانی و فرزاد مفتون می توانستند ساعت ها در باره اش با تو حرف بزنند و سیگار پشت سیگار روشن کنند. “کافه نادری” روایتی دیگر است از داستان بلند نسلی که بنا داشت تقدیر را گردن ننهد، وننهاد، بی آن که از بختک شوم غربت و فرسایش گریزی یافته باشد.