پاریس در هم کوفته به چرخ شب، گم گشته­ ها خوابند در ژذفا، در تونل­ های پر غوغا اما آنجا که ماییم، نور هست. بازوان ما سرشار از گل است، گل­ های درخت ابریشم از سالیان دور. از پل به پل فرو می­بارد. طلا نفس بریده به رود…

پاریس در هم کوفته به چرخ شب، گم گشته­ ها خوابند در ژذفا، در تونل ­های پرغوغا اما آنجا که ماییم، نور هست. بازوان ما سرشار از گل است، گل­ های درخت ابریشم از سالیان دور. از پل به پل فرو می­بارد. طلا نفس بریده به رود. . . .