از متن کتاب:
کمی خودش را عقب کشید، رو به سمتم برگرداند و گفت:
_ببینید چه آبی قشنگیه آسمون…
چشم های درشت و مشکی اش من را یاد چیزی انداخت، نمیدانم چرا یکهو خنده ام گرفت و معتمد، به کندی نگاه از چشم هایم برداشت و به لبم دوخت:
_خنده اتون واسه چیه؟
اخمی کرد و پایین تی شرتش را مرتب کرد، رسمی تر نشست و گفت:
_مثلا چون رنگ چشمای خودتون مثل آسمونه خواستین بگین هر روز صبح آسمون و توی چشم هاتون میبینید؟
برای خودش چه چرت و پرت هایی سرهم میکرد…!