سومین کتاب آگامبن، کودکی و تاریخ، عنوانی مرموز و در عین حال دقیق دارد. «کودکی» و «تاریخ» به ترتیب، متناظر با مقولات استعلایی تجربه‌ی بشری‌اند: زبان و زمان، برنامه‌ی فلسفی‌ای که آگامبن در این کتاب و تا حدودی در کتاب بعدی‌اش، زبان و مرگ، پی می‌گیرد برنامه‌ای که، به گفته‌ی خودش، در حکم ادامه‌ی پروژه‌ی فلسفه‌ی آینده‌ی بنیامین است عبارت است از یافتن نقطه‌ی تلاقی میان مقولات زبانی و مقولات تاریخی و در واقع همان نقطه‌ای که در آثار بعدی فیلسوف، در پیکر مفهوم « توانش» صورت‌بندی می‌شود.