کودکی، اثر اتوبیوگرافی ناتالی ساروت، نویسنده فرانسوی قرن بیستم است. در این اثر، ساروت با تداعی خاطرات، با زدودن مرز بین واقعیت و خیال، شاهکاری می آفریند تا دنیای آمیخته از هر دو عنصر را به خواننده عرضه بدارد. آن چه مایه موجودیت این رمان می شود، گسستن از سنت، ماهیت واقعی و شکل روایی آن است. ساروت در این اثر شکل تازه ای از «من» نویسنده را ارایه می کند که گاهی در نقش کودکی ظاهر می شود تا وقایع را نقل کند؛ گاهی نیز به عنوان راوی در متن نقش می آفریند و حوادث را آگاهانه نقد و بررسی می کند.