اگر نگران آینده و موقعیت خود هستید، من حسّ شما را درک می کنم. من شغلم را در اوج بحران شرکت های اینترنتی از دست دادم. شرکت ما خیلی سریع تر از آنچه ما پول در می آوردیم پول از دست می داد و در نهایت هم خیلی سریع تر از تایتانیک غرق شد. در آن زمان فکر می کردم این بدترین اتّفاق زندگی من است. (تنها دو ماه تا ورشکستگی کامل زمان داشتم). من زن و دو بچّۀ کوچک داشتم،خانه ما گرو بانک بود و پس انداز اندکی هم داشتم. این پس انداز همان فیش حقوقی من بود که آن هم به زودی کاملا از دست می رفت. اوضاع ظاهرا بد بود. احساس بدی داشتم. حداقل با آن زاویه دید من اوضاع خیلی بد بود. اما یک روز به این نتیجه رسیدم که نباید اجازه دهم این مشکلات من را از پا در بیاورند و اینجا بود که فهمیدم باید طرز فکر و رفتار خود را تغییر دهم. بسیاری بر این باورند که بیشتر مردم به دنبال سرنوشت خود می گردند، اما اغلب این سرنوشت ماست، که از طریق سختی ها و مشکلات، ما را پیدا می کند. در همین زمان هاست که ما پرسش های مهمّی را مطرح می کنیم و تصمیماتی می گیریم که به شکلی مثبت مسیر زندگی ما را تغییر می دهد. و من اعتقاد دارم که یکی از مهم ترین پرسش هایی که ممکن است بپرسید این است که شما کوسه هستید یا ماهی قرمز. حالا شما کدام یک از اینها هستید؟