فروغ فرخزاد شاعری است ازیادنرفتنی که تاثیر عمیقی بر جهان‌بینی شاعران هم‌نسل و نسل‌های پس از خود گذاشت. شعرهای او اغلب محاکاتِ درونی دنیای غریب زنانه‌ای است که پیش از او هیچ شاعری به سمتش نرفته و به نظر می رسد حتی به آن نیندیشیده بود. شعر تکه‌ی جداناشدنی وجودِ او بود. فروغ می‌گوید: «خوشبختی برای من لباس خوب، زندگی خوب یا غذای خوب نیست، من وقتی خوشبخت هستم که روحم راضی است و شعر روح مرا راضی می‌کند، درحالی‌که اگر همه‌ی این چیزهای زیبایی را که مردم دیگر به‌خاطرش حرص می‌زنند به من بدهند و قدرت شعرگفتن را از من بگیرند، من خودم را خواهم کشت.» زنی تنها (یادنامه‌ی فروغ فرخزاد) کتابی است از هر نظر خواندنی؛ مجموعه‌ای درباره‌ی جهان شعری و سینمایی فروغ، گفت‌و‌گوهایی بکر و قابل‌اعتنا با او و یادداشت‌هایی بس خواندنی درباره‌ی شعر و زندگی و زمانه‌ی این شاعر یگانه، به قلم نویسندگان و شاعرانی شناخته‌شده چون شاملو، اخوان‌ثالث، سپهری، آتشی، مشیری، براهنی و…