در روزگاری که جریان روشنفکری ایرانی میان بازتولید گذشته و انفعال در برابر الگوهای جهان جدید سرگردان است، بسیاری از ما، ایرانیان، در آرزوی گشوده شدن افق تازه‌ای هستیم که در آن «ایران» نه محبوس در گذشته و نه اسیر در توهّماتی برای آینده، بلکه افق زنده‌ای برای تفکّر و خودآگاهی جمعی‌مان باشد. ما نیازمند معنای تازه‌ای از «ایرانی بودن» در نسبت با جهان معاصر و نظام مسلط جهانی هستیم. بی‌اعتنایی به «امر ملّی» خطری وجودی و موجودیّتی برای ایران و برای حفظ تمامیّت ارضی، انسجام ملّی و مقاوم‌سازی در برابر نظام سلطۀ جهانی و فشارهای خارجی خواهد بود. لیکن سرشت «امر ملّی» و چیستی «منافع ملی» ما در شرایط کنونی در معرض شدیدترین چالش‌ها میان روشنفکرانمان قرار گرفته است، چالش‌هایی که خود را در منازعات و مناظرات میان عبدالکریمی، صادق زیباکلام، احمد زیدآبادی و… نشان داده است. این مجموعه می‌کوشد برخی از مهم‌ترین منازعات و چالش‌ها در خصوص فهم عبدالکریمی از امر ملی را پیش چشم خوانندگان قرار دهد تا هم سطح فهم و عمق منطق طرفین نزاع در برابر دیدگان و قضاوت خوانندگان قرار گیرد و هم گزارشی مجمل و مستند باشد برای تاریخ و آیندگان از رویارویی گفتمان دفاع از امر ملی با جریاناتی که آن را مورد شدیدترین حملات قرار داده‌‌اند.