رمز  (Symbol)، فراخوان مرتبه‌ ای از خودآگاهی یا ذهن است که با بداهت عقلانی تفاوت دارد. زبان رمز به معنایی جز معنای ظاهری کلام دلالت می‌ کند و تنها وسیله‌ ی بیان چیزی است که به هیچ طریق دیگر قابل ذکر و بیان نیست.

در این کتاب، پس از بحث و بررسی درباره‌ ی مفهوم رمز و تعریف آن و نقل آرای صاحبنظران نامدار این زمینه، بخشی به ارائه‌ ی تفسیری رمزشناختی از داستان معروف سلامان و آبسال اختصاص یافته و در پی آن پاره‌ ای رمزهای دیگر نیز که در ادب و فرهنگ ایران نقش داشته‌ اند شناسانده و بررسی شده‌ اند. بخش پایانی به تحلیلی باریک‌ بینانه در باب زبان رمزی صوفیه پرداخته است.