درباره‌ی کتاب :

اوتوفرون را می‌ توان بهترین نمونه از دیالوگ‌ های سقراطی افلاطون خواند که مجموعه ی ویژگی‌ های روش و منش و اندیشه ی سقراط را در بردارد. این دیالوگ، از یک‌ سو، نخستین اثر از چهارگانه ی موسوم به «مرگ سقراط» است و، از دیگر سو، در میان دیالوگ‌ های سقراطی تعریف‌ محور می‌ گنجد و، از این رو، حلقه ی پیوند فلسفه ی سقراط با محکومیت اوست.
اوتوفرون گفت‌ و گو بر سرِ مفهوم «پارسایی» و تلاش در راه تعریف آن است. آن‌جا که اوتوفرون پارسایی را «آنچه ایزدان دوست می‌ دارند» تعریف می‌ کند، سقراط از او می‌ پرسد آیا چیزی از این رو که ایزدان دوستش می‌ دارند، پارسایانه است یا از این رو که پارسایانه است، ایزدان دوستش می‌ دارند. با این پرسش، سقراط پیشاهنگِ یکی از پرسش‌ های بنیادین علم کلام و فلسفه ی دین در تاریخ اندیشه ی مکتوب می‌ شود، پرسشی که صورت‌ بندی کلی آن این است که آیا خوبی و ارزش چیزی ذاتی آن است یا بسته به اراده و حکم الهی‌ ست…