درباره کتاب:

ما بر این باوریم که اعتراف به پیش داوری های خود یک عمل مسئولیت پذیرانه است. هنگامی که به مفهوم مسئولیت می اندیشیم متوجه می شویم که گفتنش بسیار آسان اما در عمل بسیار دشوار است. پیش داوری یک پیش پنداشت ترجیح با ایده است برای شرح دقیق این تعریف کوتاه ما با گادامر موافق هستیم که مفهوم پیش داوری به خودی خود یک چیز منفی نیست ما سفت و سخت بر این باوریم که برای درمانگران مفید است که پیشداوری های خود را بشناسند. هنگامی که از پیش داوری ها صحبت می کنیم منظور مجموعه خیالات ایده ها یا نگرش ها حقایق پذیرفته شده پیش بینی ها حدس و گمان ها سوگیری ها مفاهیم فرضیه ها مدل ها نظریه ها احساسات شخصی خلق وخوی دلبستگی ها علایق ناشناخته است. در واقع هر اندیشه از پیش موجودی که در دیدگاه برداشت و اقدام های فرد در یک ملاقات درمانی نقش دارد مانند رورتی ما بر این باوریم که پیشداوری های انسان اجتناب ناپذیر است. این یک کتاب چالش برانگیز است که قطعیت درمانگر و غرور درمانی درمانگر را به چالش می کشد اما اگر درمانگران پیشداوری های خود را در نظر نگیرند نمی توانند تفکر بدون پیش داوری و تشخیصی را برای مراجعان خود طرح ریزی کنند که آن وقت آنها می مانند و پیشداوری هایی که در قلب مشکل نهفته است. همچنین این نگرش را به چالش می کشاند که خیال می کند یک گروه برگزیده به نام درمانگر وجود دارد که چیزهایی را می داند که دیگران نمی دانند.