درباره‌ی کتاب :

از قرن ششم بعد از میلاد چند رساله با نام دیونوسیوس آریوپاگی در شرق یونانی‌ زبان رایج می‌ شود و جایگاهی بسیار بلند در میان الهی‌ دانان مسیحی می‌ یابد. رسالاتی که مضمونشان، به موجزترین بیان ممکن، نشان دادن این است که خداوند چگونه هم «اعلام‌ شده» و هم «ناشناخته» است. از یک سو خداوند به‌ مثابه ی علت همه‌ چیز، در همه‌ چیز هویدا و در همه‌ چیز شناسایی می‌ شود، و از سوی دیگر، چون هر علتی متعالی از معلول است، خداوند متعالی از کل هستی است و بنابراین با دانشی که توسط مخلوقات یا از طریق آنها کسب شده باشد شناختنی و فهمیدنی نیست.

مقام شامخ این رسالات هم به علت جایگاه رفیعی است که دیونوسیوس آریوپاگی در مقام یک قدیس و یکی از شاگردان بلافصل پولس دارد و هم به جهت غنای مفهومی و معانی بلند مندرج در آن رسالات.