ششم مهرماه چهل و دو زندان انفرادی دژبان
باز عجوزه شب از غروب آغاز شد و پرده سیاه مانم، بار خود را بر سر عالمیان فروافکند.
غروبی محبت زاد غروبی غم انگیز غروبی به سردی دل نا امیدان غروبی به خشکی و خشونت دل ستمکاران غروبی که برای زندانیان آیه یاس و
ناامیدی می ریزد.
غروب وحشتناک فرارسید.
خدایا غروب زندان چقدر کشنده و حرمان بار است.