ما همه درباره‌ی افلاطون و ارسطو، فیلسوفان یونان، و دکارت و کانت، فیلسوفان عصر جدید، بسیار خوانده و شنیده‌ایم. اما بین این دو گروه، بین عهد باستان و دوران رنسانس چطور؟ بی‌شک با نام اوگوستین قدیس، ژروم قدیس، فرانسوای قدیس، آبلار و توماس قدیس نیز آشنایی داریم. اما آیا می‌دانیم «تومیس» چیست؟ آیا ابن‌رشد، میمونید، گروستِت، راجر بیکن، رامون لول، مارسیل پادوآیی، و… را می‌شناسیم؟ لوچانو دِ کرشنتزو در این کتاب (که می‌توان مجلد دوم کتاب فیلسوفان بزرگ یونان باستان محسوبش داشت) ما را با همان زبان ساده و شیرین و طنزآمیزش با این اندیشمندان و با زندگی‌ها و نظریه‌های آن‌ها آشنا می‌کند. وانگهی از هراس پایان هزاره‌ی نخست، از جنگ‌های صلیبی، از زنان جادوگر و از بسیاری مسائل دیگر، که به‌ظاهر ارتباطی با فلسفه و فیلسوفان قرون وسطا ندارند نیز سخن می‌گوید. کوتاه‌سخن، کتابی است ساده اما آموزنده، شیرین اما پرمحتوا که تازگی‌های بسیار دارد و زبان طنز‌آمیزش بر دلنشینی آن می‌افزاید.