درباره کتاب: با از راه رسیدن بهار حزب اشتراکی نیز جانی تازه گرفت و خبر رسید که کار و غذا دوباره در دسترس است. حکومت فکر میکرد هر کسی که زنده مانده آن قدر درمانده است. که هر کاری ازش بخواهند انجام میدهد و حق با آنها بود. زمانی همه اهالی روستا حزب اشتراکی را به باد فحش میکشیدند اما حالا هر روز مشتاقانه برای کار راهی مزارع جمعی میشدند. اما در ازای هر روز کار یک کاسه سوپ آبکی و یک تکه نان دریافت میکردند. هر روز سروکله آدم هایی با چشمهای گود رفته و چهره های تو خالی پیدا می شد. همگی نیمه جان و خالی از احساسات ان ها به ندرت با هم صحبت می گردند. مگر چیزی هم برای گفتن باقی مانده بود؟ با عشق و امید میتواند در برابر تاریکی دورانی که به دست فراموشی سپرده شده مقاومت کند؟ این کتاب با لحنی شاعرانه و بازسازی دقیق دورانی از تاریخ سفری پرتلاطم به گذشته است که خواننده را در میان چالشها و رموز زندگی همراهی میکند در این داستان غنی از شخصیتها و وقایع واقعی ارين ليتكن دریچه ای جدید در نگاه ما به تاریخ جهان باز میکند و ما را به دنیای دلهره آور کالیا می برد زنی خسته از مبارزه و دلسرد از اینده که تصمیم میگیرد زنده بماند. باشد که هرگز گذشته را فراموش نکنیم مبادا تاریخ تکرار شود.