باختن به بدن – در ستایش شکست (1)، دربارۀ‌ شکست‌ جسمی و پیامد مهمی است که می‌تواند برای انسان داشته باشد. همۀ ما در قالب بیماری، ضعف یا کهنسالی، به سبب ناتوانی‌های بدن‌مان شکست می‌خوریم. این نوع ناکامی‌ها‌ی فیزیکی، شکست ما هستند چون ماییم که آن‌ها را تجربه می‌کنیم اما ربطی هم به ما ندارند چون مسبب‌شان بخشی از بدن‌مان است که موقتاً یا دائمی مهارش در دست ‌ما نیست. کاستیکا براداتان با تأمل بر زندگی و اندیشه‌های سیمون وِی – فیلسوف، عارف و کنشگر سیاسیِ فرانسوی – اولین حلقه از چهار نوع شکست ناگزیر انسان را بررسی می‌کند. سیمون وِی، به‌رغم ظرفیت‌های ذهنی شگفت‌انگیزش، دست‌وپاچلفتی بود و در بیشتر مواجهه‌هایش با جهان ناکام می‌ماند.
کتاب باختن به بدن، بخشی از مجموعه‌ای چهارجلدی است که براداتان در هر یک از آن‌ها به یکی از انواع شکست (فیزیکی، سیاسی، اجتماعی و وجودی) می‌پردازد. او این شکست‌ها را به صورت دوایری متحدالمرکز می‌بیند و می‌کوشد
هر یک را به صورت مصداقی و با مرور زندگی چهره‌ای شاخص تفسیر کند. براداتان این ایده را دنبال می‌کند که در دنیای امروز ظاهراً چیزی بدتر از شکست وجود ندارد. بیماری، بدشانسی، حتی حماقت ذاتی در قیاس با شکست هیچ‌اند.
اما به نظر او شکست سزاوار بیش از این‌هاست. در واقع خیلی از جنبه‌های شکست درخور ستایش‌ و برای انسان رهایی‌بخش و راهگشایند.