نویسنده در این کتاب نه‌تنها از لحاظ تکنیک‌های فیلم‌سازی و تبلیغاتی به ویدیو های داعش نگاه می‌کند، بلکه تأثیرات و پیامدهای آن بر مخاطب را نیز مورد تحلیل قرار می‌دهد تا از این طریق بستری برای درک بهتر این پدیده‌ی هولناک فراهم آورد.

بخشی از کتاب:
نوآوری داعش در فیلم‌برداری از مرگ به گذر سال‌های اخیرِ فیلم‌برداری آنالوگ به سمت دیجیتال وابسته است. در گذشته و در عصر لابراتوارهای ظهور و چاپ، از زمان تحویل‌دادن راش‌ها (آنچه فیلم‌برداری شده بوده، حلقه‌های ضبط‌شده) تا ظهور، چاپ، و تحویل‌گرفتنِ آن‌ها چندین ساعت، حتی چند شبانه‌روز طول می‌کشید. اما این روزها، به لطف سیستم دیجیتال، خبری از هیچ‌یک نیست (مضاف بر این‌که لابراتوارهای ویژه‌ی فیلم‌های آنالوگ هم دیگر وجود خارجی ندارند): آنچه فیلم‌برداری شده (آن هم صرفاً یک بار، چراکه گردن‌های قطع‌شده دوباره سر جای خودشان قرار نمی‌گیرند) ممکن است در چشم‌برهم‌زدنی مُلبس شود به عنوان‌بندی و چند تایی جلوه‌ی ویژه و، بدین ترتیب، این راش‌ها به کالای صوتی‌تصویریِ آماده‌ی پخش و نمایش بدل شوند. بعید نیست گردن‌زنی‌های فیلم‌برداری‌شده در موصل کمتر از دو ساعت بعد در لندن یا پکن دیده شده باشند.