شهریارنامه یکی از منظومه‌ های پهلوانی است که به تقلید از شاهنامه فردوسی سروده شده است.

گوینده آن شاعری گمنام به نام مختاری است که به احتمال بسیار زیاد در دوره صفویه می‌ زیسته است.

موضوع این منظومه گزارش‌ دلاوری‌ های شهریار پسر برزو در سرزمین‌ های هند،ایران و مازندران است که در کنار قهرمان اصلی داستان،به هنرنمایی دیگر پهلوانان خاندان رستم نیز اشاره می‌ شود.

برپایه برخی قراین،ظاهرا از شهریارنامه دو روایت در دست است:

یکی روایت کتاب حاضر و دیگر روایت بلندتری از شاعری به نام فرخی که آگاهی چندانی از او نداریم.