قسمتی از مقدمه‌ی کتاب:

طی روزهای ۱۴ و ۱۵ اوت ۱۹۴۷ هندوستان به استقلال از حکومت بریتانیا رسید و به دو جمهوری هند و پاکستان تجزیه شد. این تجزیه پس از قرن ها تنش مذهبی میان هندوها و مسلمانان هندوستان روی داد خیلی ها هم بودند که نمیخواستند هندوستان به دو کشور تقسیم شود ولی در نهایت رهبرانی که بر سر کار بودند در این موضوع به توافق رسیدند. در جاهایی در سرتاسر ،هندوستان گهگاه درگیری هایی پیش می آمد؛ اما پیش از تجزیه مناطقی هم بودند که مردمانشان با مذاهب مختلف از مسلمان و هندو و سیک گرفته تا تعداد کمتری که زرتشتی و مسیحی و پیرو آیین «جین» بودند با همدیگر همزیستی مسالمت آمیز داشتند. اما در آن سال و هنگام عبور از مرزها تنش ها بسیار شدت گرفت و میان مسلمانانی که وارد پاکستان می شدند و هندوها و پیروان دیگر ادیان که پا به هند می گذاشتند جنگ و کشتار در گرفت بسیاری از این خشونت ها در جاهایی بروز یافت که پیش از آن صلح و آرامش برقرار بود برآورد شده است که بیش از چهارده میلیون نفر از مرزها عبور کردند و دست کم یک میلیون نفر طی این جابه جایی ها کشته شدند برخی می گویند این تعداد بیشتر بوده و برخی هم می گویند کمتر بوده است. این بزرگترین مهاجرت گروهی در تاریخ است. خانواده ای که در این رمان به تصویر کشیده شده اند در یکی از همین مناطق زندگی میکردند و تجربیاتی هم که از سر می گذرانند تا حدی ریشه در تجربه های خانواده پدری من دارد. پدر من به همراه پدر و مادر و خواهر و برادرانش یعنی پدربزرگ و مادربزرگ و عمه ها و عموهای من مجبور شدند مانند نیشا شخصیت اصلی این رمان از مرز بگذرند و از میرپور خاص در پاکستان به جوداپور در هندوستان بروند خانواده پدر من در این سفر آسیبی ندیدند، اما خانه و بسیاری از دارایییشان را از دست دادند و ناگزیر شدند به مکانی غریبه پناهنده شوند و زندگی را از نو آغاز کنند من میخواستم درک بهتری پیدا کنم از اینکه خویشاوندان من چه تجربه هایی از سر گذراندند و دلیل اصلی ام برای نوشتن این کتاب هم همین بوده است.