کتاب فلسفه عطار نیشابوری، خوانشی فلسفی از آثار عطار نیشابوری، عارف قرن هفتم هجری و شامل سه رکن فکری، فلسفی انديشه او یعنی هستی، معرفت و انسان است. این کتاب برای اولین بار به بازسازی ارکان فلسفی اندیشه یکی از عرفای ایرانی پرداخته است تا بتواند جایگاه او را در تاریخ اندیشه ایرانی نشان دهد. در بازسازی نظام فکری عطار تمامی آثار او و نسبت این آثار با فضای فکری فرهنگی عصر وی مورد بررسی قرار گرفته است و برای شناخت اندیشه عطار به مطالعه آثار فلسفی عرفانی و کلامی پیش از او، عرفان نظری پس از وی و همچنین فلسفه صدرالدین شیرازی و مباحث معرفت شناسی فلسفه غرب پرداخته شده است تا تعریفی جامع و مستند از نظام فکری عطار ارائه شود. یکی از بخش‌های اصلی اثر، بررسی مدعیات معرفت شناسانه عطار و نسبت آن با مباحث معرفت شناسی است که حاصل آن گزاره هایی در باب صیرورت و شدن هستی در عرفان، تغییر تعریف عرفان از معرفت به وجود نسبت صوفیسم و سوفیسم و رویکرد تجربه گرایانه عرفا به معرفت است.