سامان سیاسی در جوامع دستخوش دگرگونی کتابی است که در سال 1968 توسط ساموئل پی هانتینگتون نوشته شده است و به تغییرات در نظام های سیاسی و نهادهای سیاسی می‌پردازد. هانتینگتون نظریه‌های رایج و خوش‌بینانه‌تر مدرنیزاسیون را رد کرده و استدلال می‌کند که نظم و ثبات به خودی خود اهدافی حیاتی در کشورهای در حال توسعه هستند. همانطور که فرانسیس فوکویاما بیان کرد، هانتینگتون استدلال می‌کند که زوال سیاسی “حداقل به اندازه توسعه سیاسی محتمل است” و نه توسعه اقتصادی و نه اجتماعی نمی‌تواند بدون نظم سیاسی ادامه یابد.