درباره کتاب:

علاقه اجتماعی در نظریه آلفرد آدلر ، عبارت از حسی به جامعه و انسان هایی که کنارشان زندگی می کنیم است که ثمره آن مشارکت و همکاری با آنها در جهت ساختن دنیایی هر چه بهتر برای زندگی همه ما در جهان هستی باشد. کسی که علاقه اجتماعی بالایی دارد مصلحت جمعی را به منفعت شخصی ترجیح میدهد.

علاقه اجتماعی گرچه دربرگیرنده مفاهیمی چون همدلی ، ارتباط مشارکتی ، همکاری ، تشریک مساعی و… است ، اما مفهومی وسیع تر از همه این مفاهیم دارد و منظور از آن همانطور که گفته شد ، کمک مداوم فرد به تحقق اهداف والای جامعه انسانی و آینده ای بهتر برای بشریت است. علاقه اجتماعی نقطه مقابل تلاش صرف برای برتری و موفقیت شخصی است. علاقه اجتماعی دربرگیرنده مفاهیم عمیقی همچون شجاعت ، شجاعت برای ناکامل بودن ، مشارکت در نیک زیستی بشر ، اعتماد و خلوص ، مراقبت و توجه ، شفقت و دلسوزی ، خلاقیت ، صمیمیت ، همکاری و تعهد است و در عین حال “کلی بزرگ تر از تمام این اجزاست”. طبق نظر درمانگران آدلری ، علاقه اجتماعی بهترین و مناسب ترین شاخص سلامت روانی است و رشد ناقص و نامطلوب آن در کودکی و نوجوانی ، منجر به مسائل روان شناختی در بزرگسالی می گردد.

در واقع ، ما با میلی ذاتی به حرکت در مسیر علاقه اجتماعی به دنیا می آییم ، اما تربیت و محیط می توانند در این مسیر مانع ایجاد کنند.