دومینیک لاپورت در تاریخ مدفوع -با درآمیختن تاریخ، فلسفه و اونکاوی- تاریخ ذهنیت مدرن را به سرگذشت فضولات انسان متمدن گره می‌زند؛ و نشان می‌دهد تمدن، دولت و سرمایه چگونه بر مدیریت «پست‌ترین» محصول انسان بنا شده‌اند. لاپورت دیدگاه نقادانه‌ی خود را چنین توصیف می‌کند: «حداکثر امید ما این است که با غریو خنده‌ای برخی نقاب‌ها را از چهره‌ی قدرت کنار بزنیم.» و ارزش کتاب او نیز در همین است: تلفیق چرندیات با معانی ژرف.
آورده‌اند که تیتوس، ولیعهد امپراتور وسپاسیَن، پدر را به دلیل مقررداشتن مالیات بر مستراح‌ها عمومی ملامت کرد، و وسپاسیَن اولین سکه‌های حاصل از این مالیات را زیر دماغ پسرش گرفت و پرسید: «بوی بد می‌دهد؟» تیتوس پاسخ داد: «نه.» پس پدر به او گفت که این پول از مستراح می‌آید ولی «بو نمی‌دهد».