درباره‌ی کتاب :

کتاب هایدگر و نازیسم واکنش بی‌ سابقه‌ ای در محافل دانشگاهی و رسانه‌های عمومی اروپا برانگیخت و فیلسوفی چون ریچارد رورتی آن را پادزهر شگرفی در برابر دفاعیه‌های طفره‌ آمیز از هایدگر دانست.

در اینکه هایدگر، نازیسم و هیتلر، یعنی نمادهای شر مطلق در عصر ما، را برگزید جای تردید نیست، اما روایت رسمی همواره با این توجیه که پیوند هایدگر با نازیسم امری گذرا و بی‌ ارتباط با فلسفه‌ ی او بود، سعی در دفاع از او داشته است. فاریاس در این کتاب که نتیجه‌ ی بیش از ده سال پژوهش گوشه‌ گیرانه و بی‌ هیاهو در کنج بایگانی‌ ها و کتابخانه‌ های سراسر اروپا است، این روایت رسمی را زیر سوال می‌ برد. او به‌ طور مستند نشان می‌ دهد اولا  پیوند هایدگر با نازیسم امری گذرا و محدود به دوره‌ی ریاست او در دانشگاه فرایبورگ نبود، بلکه تا پایان جنگ جهانی دوم و شکست نازیسم ادامه یافت. ثانیاً، انتخاب هایدگر رخدادی فرعی و تصادفی نبود، بلکه ریشه در همخوانی فلسفه‌ی او با ایدئولوژی نازیسم داشت، آثار و اندیشه‌ های بعدی هایدگر نیز، نشان‌ دهنده‌ ی باور دیرپای او به برتری زبان و فرهنگ آلمان، رسالت تاریخی آن، و به گفته‌ ی خودش،  «عظمت و حقیقت درونی نازیسم» است، باوری که تا پایان عمر از آن دست برنداشت.

خشم هواداران هایدگر از این کتاب بی‌ دلیل نیست. فاریاس با اسناد و مدارک فراوان روابط هایدگر با نازی‌ های آلمان و فاشیست‌ های ایتالیا را نشان داده، و حقیقتی را که تاکنون، در لفافه‌ ی پژوهش‌ های فضل‌ فروشانه‌ ی آکادمیک از مردم پنهان شده بود، به داوری عموم گذاشته است. از این پس، هرگونه لاپوشانی و تفکیک میان هایدگر فیلسوف و هایدگر نازی ناممکن است.