درباره کتاب:

بازی با شاخص های کمی در هر حوزه ای رخ می دهد در حوزۀ پلیس در حوزه آموزش در حوزه پزشکی در حوزه سازمان های غیرانتفاعی و در حوزه کسب و کار. متاسفانه مشکل وقتی تشدید می شود که این شاخص ها پایه و اساس تخصیص پاداش و جریمه برای سازمان ها و افراد قرار می گیرند در این میان و به شکل تقریباً اجتناب ناپذیری افراد به مهارت دستکاری شاخصهای کمی دست می یابند و یاد می گیرند که موارد منفی را گزارش ندهند به جعل داده پردازند یا صرفا کارهایی را انجام دهند که شاخص های عملکردشان را ارتقاء دهد. حتی جالب اینجاست که اگرچه بسیاری از سیاستمداران وفاداری خود را به سرمایه داری اعلام می کنند، اما اتخاذ و پیاده سازی رویکرد سنجش عملکرد مبتنی بر شاخص های کمی توسط آن ها، درواقع تکرار بسیاری از نواقص ذاتی نظام شوروی سابق است: درست همانند برنامه ریزان اتحاد جماهیر شوروی که اهداف تولیدی را برای هر کارخانه تعیین می کردند بوروکرات ها نیز برای عملکرد مدارس بیمارستان ها نیروهای پلیس و شرکت ها اهداف قابل اندازه گیری تعیین می کنند و درست همان طور که مدیران بنگاه های شوروی سابق با تولید کالاهای بنجل به اهداف عددی تعیین شده از سمت برنامه ریزان بالادستی واکنش نشان دادند ،مدارس نیروهای پلیس و کسب و کارها نیز در حال تولید خدمات و کالاهای بنجل برای تحقق اهداف تعیین شده هستند.