هر فضای تهی می‌تواند یک صحنه نمایش باشد. هر کنش، در حضور یک تماشاگر، می‌تواند به جوهر راستین تئاتر بدل شود. پیتر بروک یکی از ارکان بی‌بدیل تئاتر قرن بیستم، در این اثر جریان ساز و سترگ، حاصل یک عمر تأمل و عاشقی با صحنه را پیش روی خواننده می‌نهد. این کتاب، نه یک گزارش تاریخی که کندوکاوی بصیرت بخش در باب تحولات بنیادین هنر نمایش است؛ از آموزه های استانیسلاوسکی و عصیان «متد» تا بیگانه سازی انقلابی برشت و رهایی «هپنینگ» ها. فضای خالی بیش از آن که یک کتاب باشد، منشوری است برای نگریستن به تئاتر. اثری که به صحنه گردانان و شیفتگان این هنر می‌آموزد چگونه از هیچ، جهانی بیافرینند و به جوهره یک اجرا دست یابند.