بخشی از کتاب:

گریس وینترز معلم ریاضی هفتاد و دو ساله انگلیسی، ایمیلی از یکی از شاگردان قدیمی اش که به پوچی رسیده، دریافت می کند و در پاسخ به او ماجرای عجیب نقل مکانش به ایبیزا را تعریف می کند گریس هم پس از مرگ همسرش احساس می کرد مسئولیتش در این جهان به پایان رسیده و چیزی جز تکرار در پیش ندارد، تا آنکه یکی از همکاران قدیمی اش برای او خانه ای در ایبیزای اسپانیا به ارث گذاشت. ماجرا از اینجا آغاز شد. نامه عجیبی بود. نوشته بود خانه ای در ایبیزای اسپانیا که متعلق به شخصی به نام کریستینا وان در برگ است برای من به ارث گذاشته شده است. این کریستینا وان در برگ از دنیا رفته بود و اموال دنیوی اش با دست کم بخشی از آن را به من بخشیده بود با خودم فکر کردم این هم یک کلاهبرداری دیگر است میدانی یک بار که مال واموالت را دزدیده باشند، فکر می کنی همه دنیا دزد خانه است؛ ولی حتی اگر هیچ وقت هم در دام کلاهبردارها نیفتاده بودم باز هم خنده دار بود که تصور کنم کسی که اصلاً نمیشناختمش خانه ای در سواحل مدیترانه برایم به ارت بگذارد.