مرگ و زندگی در قدرت کلام نهفته است. هر کلامی که به زبان آوری مقامی آفریننده دارد. قدرت شگرفی در کلمات ادا شده ما نهفته است که بسیاری از ما از اهمیت آن آگاه نیستیم. بیایید به کلمات همچون منبعی از آنچه که مدام در زندگی خودمان خلق می کنیم نگاه کنیم. ما تمام مدت از کلمات استفاده می کنیم گاهی حرفهای احمقانه میزنیم به ندرت به آنچه که می گوییم و نحوه گفتارمان فکر می کنیم توجه بسیار ناچیزی به انتخاب کلماتمان داریم و در واقع بیشتر منفی صحبت می کنیم. کسانی که از قدرت کلام آگاهی دارند مراقب تمام جملات و کلماتی که به کار می برند هستند. فقط کافی است که واکنش حسی کلمات را در نظر بگیریم تا مطمئن شویم که هر کلامی هرگز بدون پیامد نیست در واقع هر کلامی به زبان می آوریم به مرور شخصیت ما را می سازد.
بنابراین کلام آدمی همان عصای سحرآمیزی است که با حرکتش می تواند شرایط ناهموار را به شرایطی درست و عالی تبدیل کند. در واقع می توانیم با کلام خود غم و اندوه را کنار زده و شادابی را جایگزین کنیم بیماری را بر طرف کنیم و تندرستی را به خود هدیه دهیم و فقر را به دور انداخته و وفور نعمت را به خود تقدیم نماییم.