باید بدانیم که در دموکراسی مدرن با شکل سیاسی جدیدی از جامعه سروکار داریم که تشخیص آن را از مفصل بندی دو سنت متفاوت می‌گیرد. سنت لیبرال و سنت دموکراسی خواهی. هیچ رابطه ضروری میان این دو سنت جز مفصل بندی پیشامدی تاریخی وجود ندارد. همان گونه که مک فرسون تاکید می‌کند، از طریق این مفصل بندی لیبرالیسم دموکراتیزه و دموکراسی لیبرالیزه شد. با آن که امروزه پیوند میان لیبرالیسم و دموکراسی بدیهی تلقی می‌شود اتحادشان بیش از آن که محصول فرایندی آسان و بی دردسر باشد، نتیجه مبارزاتی سخت بوده است. بسیارانی از لیبرال ها و دموکرات ها کاملاً از تعارض میان منطق‌های متناظر و محدودیت هایی که لیبرال دموکراسی بر تحقق اهدافشان تحمیل کرد، آگاه بودند. در حقیقت هر دو طرف دائما کوشیده اند قواعد لیبرال دموکراسی را به روشی تفسیر کنند تا هر چه بهتر با اهداف لیبرالیسم و دموکراسی جور در بیاید.