بخشی از کتاب: بدن آدمی پیش از کشف سیاره ای است ناشناخته بیگانگی با آن ما را از خود و دیگران و جهانی که در آن زندگی میکنیم دور میکند و این شروع بیماری است. زبان این سیاره قواعد خودش را دارد؛ شبیه کد مورس اختصاصی و منحصر به فرد است. فهمیدنش آسان نیست و میتواند با سوء فهم آغاز شود. اما این اولین قدم برای نزدیک شدن به این بدن مندی است. در این سیاره «کلافگی زبان مشترک آدمی است. لازم نیست زبان چینی یا فرانسه بلد باشیم تا بتوانیم آدم کلافه را از آدم بی کلافه تشخيص دهیم کلافگی در بدن ما آدمها خانه کرده در جایی عمیق و دور از دسترس کاش دستمان میرسید از لابه لای گوشت و استخوان آن را بیرون میکشیدیم و بی کلافگی را تجربه میکردیم کلافگی با درد سرشانه دستها پاهای بیقرار ،پلکهایی که می برد و عرفی که روی پیشانی نشسته خودش را نشان میدهد. اینها تعدادی از نشانه های آشنای این مهمان ناخوانده آدمی است. کلافگی نوعی استیصال و درماندگی ما در این سیاره است. جایی خواندم این نقطه کوچک آبی که ما اسمش را زمین می گذاریم و خانه فعلی مان است جای مناسبی برای این بدن نیست و به علت نیروی جاذبه و چند کوفت دیگر با بدن ما چندان سر سازگاری ندارد. منشأ بسیاری از دردهای جسمانی یا حداقل یکی از عللش این است که ما به این سیاره پرتاب شدیم پیش از آنکه با آن سازگار شده باشیم.