از متن کتاب:

یکی دیگر از قهرمانان جنگ حق و باطل در کربلا جوانی است به نام «وهب» فرزند «عبدالله بن عمیر» از قبیلهٔ «بنی‌کلاب». علامه مجلسی می‌گوید: روایتی دیده‌ام که در آن می‌گوید: «جناب وهب پیش از ورود به کربلا مسیحی بود. او به همراه خانواده‌اش به دست ابا عبدالله الحسین (ع) مسلمان شد.» او مردی شریف و شجاع با قامتی بلند و بازوانی پرتوان و دارای مهارت خاصی در رزم بود. جذبهٔ عشق پادشاه خوبی‌ها و کشتی نجات انسان‌ها او را از ورطهٔ تاریکی به سوی نور آورد. او از شیعیان مخلص و شجاع امام حسین (ع) شده بود. وهب همراه مادر و همسر در لشکر امام حضور داشت. مادرش (ام وهب) او را به جهاد و حمایت از امام و اهداف آن حضرت تشویق می‌کرد. صبح عاشورا وارد میدان شد. او پس از مبارزهٔ دلیرانه، تعداد زیادی از دشمن را به خاک و خون کشید و سپس به خیمه‌گاه، برای دیدار دوباره با مادر و همسرش بازگشت. هنگام ملاقات به مادر گفت: آیا شما از من راضی شدید؟ مادر پاسخ داد: از تو راضی نخواهم شد تا اینکه در راه امام حسین ‌(ع) فدا شوی.