روی ماه دی

کتاب تصویر زندگی مادری پر از رنج و فراق است. مادر از کودکی مسئولیت‌های خانوادۀ خود را به عنوان فرزند ارشد برعهده داشته و  از خواهران قدونیم‌قد کوچکش مراقبت می‌کند، بعدتر یتیم‌های خودش و بعد یتیم‌های پسرش. این زن سه نسل یتیم‌داری می‌کند. داغ می‌بیند؛ داغ پدر… داغ همسر جوان… داغ دو پسر جوان و در آخر هم داغ نوه. او زنی است که صبر دارد، تدبیر دارد، شجاع است، هنرمند است و به شدت به بچه‌هایش حساس. مرضیه خلیفه به نحو خاصی چادرش را می‌گیرد؛ از اولین عکس‌هایش تا همین الان گوشه‌ای از چادر را روی لبش می‌گیرد.