سازشناسی (اشنایی علمی با انواع سازها و طبقه بندی ان ها)

«ساز» به طور کلی واژه ای فارسی و ترکی است به معنای «آلت موسیقی». نیز نام خانواده ای از لوت های دسته بلند است که در ایران و قفقاز و اروپای جنوب شرقی و آسیای صغیر یافت می شوند. سازها اغلب دستگاه تشدیدگر گلابی شکلی دارند که از چوبِ یک تکّه تراشیده شده یا از چند باریکۀ چوب به هم پیوسته ساخته می شوند. دستۀ ساز راست و مستقیم است و تعداد متغیری دستان روی آن بسته شده است که قابلیت جابه جا شدن نیز دارند. امّا سازها را به چند دسته تقسیم می کنند: سازهای ایدیوفون که خودبه خود ایجاد صوت می کنند؛ سازهای ممبرانوفون که صوت در آن ها بر اثر زخمه زدن، مالش دادن، یا دمیدن در پوست حیوان یا کاغذ یا بادکنک حاصل می شود؛ سازهای آئروفون (سازهای بادی چوبی و برنجی و کلاویه دار و هارمونیکا)؛ و سازهای کوردوفون که در آن ها وسیلۀ اصلی ایجاد صدا سیم است. کتاب حاضر به طور علمی و با جزئیات آموزشی به این دسته بندی ها پرداخته است و مخاطب را در مجموع با سازهای دنیا آشنا می سازد. مولف در این کتاب به بررسـی انـواع سـازها و تـاریخچه آن‌ها، تشریح سـاختمان سـازها، حدود اجرایی و نوتاسـیون سازها، امکانات اجرایی و روش نوازنـدگی سـازها، کیفیـات صوتی سـازها، و چگـونگی تلفیق هر ساز با سایر سازهای ارکستر سنفونیک می‌پردازد. در این کتاب، نویسنده پیدایش ساز را از ابتدا، یعنی وجود ابتدایی ترین سازها، بررسی می کند؛ تا آنجا که فهرستی از سازهای جهان به خواننده ارائه می دهد. بیش از یکصد و شصت ساز جهانی را به صورت تصویری مقایسه و بررسی می‌کند و در زمینه‌ی ابعاد فیزیکی، گستره‌ی صوتی و سیستم صدا دهی سازها اطلاعات ارزشمندی در اختیار هنرجویان قرار می دهد. کتابفروشی اینترنتی آبان