صد سال تنهایی

درباره‌ی کتاب صد سال تنهایی مارکز در صد سال تنهایی وضعیت جغرافیایی و آداب و رسوم بومیان سرخپوست آمریکای لاتین را به خوبی نمایانده است. نکته‌ای که در این کتاب بسیار چشمگیر و مضمون اصلی این رمان را رقم می‌زند، اثبات وجود عشق و قدرت پایان ناپذیر آن است. این کتاب که تاریخ نگاری یک قرن از زندگی یک خانوادۀ پرجمعیت است به خوبی می‌رساند که این خانواده با آن که بسیار پرجمعیت است؛ اما هر یک در تنهایی خود به سر می‌برند که راه ورود به حریم آن بر دیگر افراد خانواده بسته است. وقتی عشق در میان نسل آنها وجود ندارد، همه دچار ناکامی‌های زندگی می‌شوند و خود نیز راز این ناکامی را نمی‌دانند که همانا در عدم توانایی آنها در عاشق شدن است و ما تنها دربارۀ آخرین فرزند این خاندان می خوانیم که تنها او در نتیجۀ عشق به دنیا آمده است. در این رمان به شرح زندگی شش نسل خانواده بوئندیا پرداخته شده‌است که نسل اول آن‌ها در دهکده‌ای به نام ماکوندو ساکن می‌شود.ناپدید شدن و مرگ بعضی از شخصیت‌های داستان به جادویی شدن روایت‌ها می‌افزاید. صعود رمدیوس به آسمان درست مقابل چشم دیگران کشته شدن همه پسران سرهنگ آئورلیانو بوئندیا که از زنان در جبهه جنگ به وجود آمده‌اند توسط افراد ناشناس از طریق هدف گلوله قرار دادن پیشانی آنها که علامت صلیب داشته و طعمه مورچه‌ها شدن آئورلیانو نوزاد تازه به دنیا آمده آمارانتا اورسولا از این موارد است. به اعتقاد بسیاری او در این کتاب سبک رئالیسم جادویی را ابداع کرده‌است. داستانی که در آن همهٔ فضاها و شخصیت‌ها واقعی و حتی گاهی حقیقی هستند، اما ماجرای داستان مطابق روابط علّی و معلولی شناخته شدهٔ دنیای ما پیش نمی‌روند. گابریل گارسیا مارکز در سال ۱۹۸۲ توانست به خاطر کتاب صد سال تنهایی جایزه‌ی نوبل را از آن خودکند. درباره‌ی نویسنده گابریل خوزه گارسیا مارکِز متولد ۶ مارس ۱۹۲۷ در کلمبیا و درگذشته در  ۱۷ آوریل ۲۰۱۴ می‌باشد. وی برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۸۲ شد . مارکز را بیش از سایر آثارش به خاطر رمان صد سال تنهایی چاپ ۱۹۶۷ می‌شناسند که یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های جهان است.