شمس پرنده، ۴۸ غزل از دیوان شمس تبریزی

کتاب حاضر شامل 48 غزل برگزیده از دیوان شمس تبریزی می باشد که ترجمه انگلیسی اشعار در صفحه مقابل آن موجود می باشد. همچنین کتاب به تصویرهایی مزین گشته است. دیوان شمس تبریزی یا دیوان کبیر، دیوان مولانا جلال‌الدین محمد بلخی شامل غزل‌ها، رباعی‌ها و ترجیع‌های اوست. دیوان شمس تبریزی در عُرف خاندان مولانا و سلسلهٔ مولویه در روزگاران پس از مولانا با عنوان دیوان کبیر شناخته می‌شده‌است. گویا آنچه در تداول مولویان جریان داشته‌است همان دیوان یا غزلیات بوده‌است و بعدها عنوان دیوان کبیر را بر آن اطلاق کرده‌اند. همچنین عنوان دیوان شمس تبریزی یا کلیات شمس تبریزی نیز از عنوان‌هایی است که در دوره‌های بعد بدان داده شده‌است، به اعتبار این که بخش اعظم این غزل‌ها را مولانا خطاب به شمس‌الدین تبریزی سروده‌است. یكی از نام‌‌آورترین شاعران دنیای ادبیات و یكی از نخبگان و بزرگان عرفان اسلامی، این اشعار بی نظیر را در اوج دانش و حالتی از مستی و بی‌خودی خلق كرده است. خواندن اشعار او تجربه‌ای عمیق و معنوی برای خواننده‌اش در بر خواهد داشت. جلال‌الدین محمد رومی (بلخ 1207م قونیه 1273م)، پدرش بها‌الدین ولد، عالم برجسته الهیات در زمان خویش بود كه شاگردان و مریدان بسیار داشت. چند سال پس از تولد جلال‌الدین، آنها موطن خود بلخ را به سمت غرب ترك كردند و در قونیه اقامت گزیدند. طبق روایات بها‌الدین، دوستی شاعر و عارف داشت به نام فرید‌الدین عطار كه آینده‌ای بس معنوی را برای جلال‌الدین جوان پیش‌گویی كرده بود. پس از مرگ بها‌الدین، پسرش جلال‌الدین راه او را ادامه داد و كلاس‌های درس و وعظ را به دست گرفت تا آن زمان كه شمس‌الدین تبریزی پای به قونیه گذاشت. و راهنمای معنوی وی گشت. شمس با ورودش به زندگی مولوی موجب تغییرات بسیار اساسی و شگرفی در وی شد به طوری كه مولوی مجلس درس و وعظ را رها كرد و درست در همین زمان بود كه به شاعری بی‌نظیر مبدل گشت شاعری كه هزاران بیت اشعار خلسه‌آمیز خلق كرد و مجموعه عظیم و بی نظیری به ادبیات غنی فارسی اضافه كرد. کتابفروشی اینترنتی آبان